De hemel is een strakke band

Fotogedicht

(bij werk van Julia Margaret Cameron)

Als de regen valt, valt de regen niet
van hoog, de hemel is de hemel
niet, de hemel spant veelal
de lucht in strakke gordels zus
met ademresten zo. Summum, top

genoteerd. Het staal roest. Heerst

algehele stroompanne. De mot Er
in de pels, het slijm rolt over
het vastgepaste velletje V1

met daarop in gouden
letters het protocol P1.

De Herinnering het Kon.
Miss Louisa Summerhouse
Donkins (‘een Koetsenmens’)
nadert tot op hijgafstand op

dit al te stille uur. Er is Er
in Julia’s voor eeuwig
opgewerkte kippenren,
een sociëteit met een V-hals
vol dichters profeten
schilders & wondermooie maagden
geurend naar solfer,
sappho en zuur.

Daar is Daar. Als de regen
valt, valt de regen, niet?

Het glas dat in je kasten kan
staat vol met krassen dat de
Waarheid zal. Als de regen

valt, valt

de regen niet.