Vrije geluiden

Voor Anton Korteweg

Het zadel op, de lanen in! Vooruit
noordoost dit keer. Vaarwel Den Haag, ha
Kagerplas, langs Drecht en Zuwe, daar de Vecht
dag Nieuwersluis, we gaan nog lange lange niet – Lof aan

de naaf, de derailleur, het groot en klein verzet, spatlap
en bel – o wat een weer, grandeur van licht en vergezicht, zie ginds
het Naardermeer! En verderop lokt

tussenstop: het Muiderslot exact zoals het
wezen mot, zonder geblaat et cetera van laureaat
et cetera, geen Hooft of Tesselscha, gewoon een slok
op vrije kont, niks aan de kop dan transpiratievocht
waaruit – wie weet – een plotse regel dropt of juist
die komma waar je maandenlang

naar zocht. Het leven is mij dunkt gewis een wiel dat
rolt en schrijft: één lange zin met bij- en tussen-, zeer
verrassend soms geïnterpunct, maar lekker vol zolang
geen spijker op de weg je band verpest. Daarom

klim nimmer de pedalen op zonder je plak- en
pennenset. Leve het dichterseelt, het kuitenvet!