Herfst in de conversatie

door Jan Baeke

Herfst in de conversatie, het gaat over alles, er is van alles mis. 
Het hoofd van de president komt in beeld, introduceert
nieuwe modellen van de vooruitgang. 


Wie aan het woord komt baart reportage. De reportage kent 
geen schaamte, de reportage heeft uitvouwbare gespreksstof 
die ook thuis kan worden uitgevouwen. Het is herfst


hoe het geld te vinden om te leven, hoe het lichaam uit te dragen
zonder ideologie, dat onbeoordeelde lichaam waarmee we 
het seizoen begonnen, waarmee we als eerste willen beginnen.


Het is herfst, een pleidooi voor een volgend seizoen
met een ontknoping die ons raakt. We staan erop 
om aan de seizoenen terug te geven wat de seizoenen toekomt. 


De herfst laat het aan de dieren, hun liefde neemt het woord. 
Het vertedert maar we weten dat de werkelijkheid te ver 
van onze opvattingen is losgezongen – wie ontfermt zich


over het vloeken en tieren, wie koestert de belediging?
Kijk hoe afgunst en verongelijktheid schromelijk 
verwaarloosd zijn. In beeld de man met dat rode hoofd 


die daar zo schreeuwt, voorspelt: over tien jaar spreken ze 
namens de ingewanden van hun geloof, terwijl de leiding 
van een heel land dat land aan het doven is. 


De verbinding is slecht, maar de feiten zijn sterk. 
Het is allemaal opzet.